Британија, држава во ликвидација
Во светот на безбедносните студии, случајноста е редок луксуз. Кога потезите на власта, сигналите од пазарот и медиумските тишини се повторуваат со речиси математичка прецизност, „оправданиот сомнеж“ станува не само легитимна туку и неопходна аналитичка алатка. Оваа колумна го обединува мојот претходен мозаик на настани и процеси во 2024–2025 година – институционален инженеринг, енергетска симбиоза, фискални приоритети – и го рефокусира објективот кон новата потценета безбедносна оска: миграциите од Британија и нивниот евентуален „експорт“ кон периферијата, вклучително и кон Западен Балкан
Наративот е едноставен, но тежок: држава што е и онака мултикултурна може дополнително да биде дестабилизирана ако миграциите се менаџираат како алатка за поевтинување на трудот и дисциплинирање на домашниот работник наместо како интегративен ресурс. Во јазикот на секјуритизацијата (Бузан, Вајвер, Де Вајлд) тоа е акт на пренасочување на „егзистенцијалната загриженост“ од правата на луѓето кон профитабилноста на ресурсите: ресурсите стануваат „критична инфраструктура“, а правата се третираат како променлива за менаџирање.
1) Британската димензија: Екстернализација на граници, интернализација на ризици
2) Институционален инженеринг 2024–2025: како се постави сцената
3) Енергетска симбиоза и медиумски молк: кога ресурсите се секјуритизираат, правата се десекјуритизираат
4) Фискална рефундација, инфлација и „фиксирање“ на платите: машинерија за осиромашување на средната класа
5) Социјален инженеринг преку квоти и кампови: од Стендинг до Агамбен
6) Конкретна рамка за управување со ризикот (минимум седум мерки)
7) Од економски план до безбедносна стратегија: Што конкретно да се направи? (влада, бизнис, синдикати, општини)
8) „Тешкаши“ и поимник за критичко читање
Заклучок: држава без народ не е држава – држава без социјален мир не е стабилна
Миграцијата, ако е правилно управувана, е можност и за економија и за култура. Но миграцијата третирана како алатка за фиксирање на платите и за дисциплинирање на трудот – особено во сценарија на британски „експорт“ на задржани мигранти и логика на кампови – е безбедносен ризик. Кога ресурсите се секјуритизираат, а правата се десекјуритизираат, се создава „ладен конфликт“ што чека искра. Нашата обврска како општество е да го смениме фокусот: од евтин труд сега кон праведни структури засекогаш. Само така мултикултурната држава ќе остане и стабилна држава.
Автор: проф. д-р Александар Иванов
The post За британскиот миграциски експорт: Обединет мозаик од институционалниот инженеринг (2024-2025), енергетската симбиоза и социјалниот инженеринг на трудот – со фокус на секјуритизацијата на миграциите и ерозијата на средната класа appeared first on Нова Македонија.
