(Бајага и Владо, концерт)
Додека се рекламираше овој заеднички концерт, целиот овој настан ми изгледаше некако неприродно. Од една страна, Владо Јаневски со неговиот бенд, македонскиот шансониер, преполн со хитови, обожаван од македонската публика, особено од понежниот пол. А од друга страна Бајага со неговите „Инструктори“, човекот што израсна како дел од една „Рибља чорба“, па создаде свој стил на музика со кој ги достигна сите можни цели и во таа Југославија и во денешниве остатоци од неа, исто така обожаван од македонската публика, особено од понежниот пол.
Владо игра, скока, се тетерави, пее и рецитира, прави некои чудни движења, зборува за дел од неговиот живот, за неговиот сегашен живот во Гевгелија. Сето тоа со прекрасна сценографија на бината, како и неговата облека во боја на виножито и црвени панталони, со што се гледа дека навистина длабоко ја чувствува женската психа и тоа го изразува на најлесен начин преку текстовите. Поминуваат два часа во непрекината колекција на меморија и емоции. Владо не мирува, публиката среќна, емоционално исполнета, понекоја солза, понекоја насмевка. Владо најавува дека ќе ја пее последната песна, но отпеа уште седум-осум песни како последни. Нема врска, важно е дека публиката уживаше. Завршува Владо, триумфално.
Да, да тоа се Бајага и „Инструктори“, тие се таа временска машина, идолите на милиони што се оддалечени на само неколку метри од нив и кој можеш да ги досегнеш со својот поглед. Речиси два часа, кои поминаа за неколку минути. Никој не си оди, салата е преполна, заминува стариот ден, новиот веќе навлезе, а сите чекаат нешто, некое заедничко пеење на Бајага и Владо.
Љупчо Давчев
The post Ноќта на спротивставеностите appeared first on Нова Македонија.
